ฉ ั  น    อ่ า  น    ที่  ว่  า  ง   ร  ะ  ห  ว่  า  ง    ตั  ว  อั ก  ษ   ร

I    re a d    t h e    s p a c e  b e t w e e n    le  t t  e r   s .

ฉ ั  น      ฟั  ง    ที่  ว่  า  ง   ร  ะ  ห  ว่  า  ง     ตั  ว   โ  น๊      ต

I    l i  s t  e n    t h e   s p a c e  b e t w e e n    n o  t e  s.

ฉ ั  น   สั ม ผัส   เ ธ  อ  ที่    ที่  ว่  า  ง  ร  ะ  ห  ว่  า  ง    เ  ร า

I    to u c h  yo u  at  t he   s p a c e  b e t w e e n    u  s.

ฉ                                      ั                                               น

I     l iv  e    a t   t h e   s p a c e  b e t w e e n  .    .         .

ทุ                           ก                           สิ่                           ง

 

 

 

 

ผมมองทะเลแล้วนึกถึงเวลา
เวลาที่เดินเป็นวงกลม
ไม่ได้เดินเป็นเส้นตรง
.
เวลามาตามกระแสลม
พัดพาคลื่นให้เคลื่อนมา
เป็นจังหวะบ้างไม่เป็น
.
ผมนับเวลาตามจังหวะคลื่น
เหมือนนับจังหวะหายใจตอนเหนื่อยล้า
ผมเห็นท้องทะเลหายใจ
.
ท้องทะเลกระเพื่อม
ท้องเรือกระเพื่อมตาม
ท้องผมก็กระเพื่อมตามด้วย

 

ตื่นพร้อมกัน หลับพร้อมกัน ฝันพร้อมกัน ถึงกันและกัน

   

ร้อน แดดออก มีหมอก และฝนตก

 

 

วุ่นวาย วุ่นวาย วุ่นวาย วุ่นวาย